Wróciłem właśnie do domu. Jestem zmęczony i znudzony. Chwilę tylko mogłem sobie poskakać, wykrzyczeć. Na trampolinie. Nie dałem rady wejść na ściankę wspinaczkową. A mój braciszek wlazł 3 razy ;/
Ogólnie od rana, odkąd wstałem coś jest nie tak. Jak nie kłócę się z mamą to z tatą i tak na zmianę. Oczywiście po drodze kazanie za różne mniejsze lub większe przewinienia(…)
Jednak można wyłączyć umysł. Wyłączyć logikę, wyłączyć obawy. Można oddać się pragnieniom, można oddać się uczuciu. Potrafię to. Umiem. Choć nie jest łatwo nad tym zapanować. Nie jest łatwo wyłączyć umysł.
Jest to jednak wykonalne.
Od kilku dni słucham dość często jednej piosenki. Zacytuje jej słowa:
„I am ready for love
If you’ll take me in your hands
I will learn what you teach
And do the best that I can
I am ready for love
Here with an offering of
My voice
My Eyes
My soul
My mind
Tell me what is enough
To prove I am ready for love”
Cały utwór utrzymany jest w podobnym tonie, ale mimo to bardzo mi się podoba.
Jestem szczęśliwy. Po prostu szczęśliwy. Nie umiem tego opisać. Wiem co mam, i jestem za to wdzięczny. Za szansę. Dziękuję Ci. Wierzę, że z dnia na dzień będzie lepiej. Że będzie tak jak tego chcesz.
Czy jestem gotów? Nie mnie to oceniać. Moja ocena względem siebie nigdy nie jest obiektywna.
Sami oceńcie.
Uczę się każdego dnia.
Efekty? Mam nadzieję, że będą/są zadowalające.
Kocham Cię Aniu :*
זאג מיר ווען איר ליבע מיר …