Czekolada. TAK dobrej czekolady jeszcze nigdy, przenigdy nie piłem/jadłem. Kurczę. MEGA. Coś niesamowitego.
Słowa nie oddadzą tego, jak to było pyszne, więc nawet nie próbuję tego opisać.
Zdawać by się mogło, ile można siedzieć przy takiej czekoladzie i rozmawiać prawda? Jak się okazuję, długo. Podjadając/ podpijając oczywiście ten wspaniały napój, ambrozję… [ dobra, o czym to ja… :D]
Wpis ma dwa tytuły nie bez powodu. Podczas tej czekoladowej rozmowy, poruszony został temat przestrzeni 'tylko dla siebie’.
Często się mówi, że 'nikt nie będzie mi mówił jak mam żyć’ [ Tak tak, wiem, pożyczam sobie powiedzonko- odpracuję to w polu ;p] ale tak w istocie jest.
Niewiele osób chyba lubi, jak ktoś mówi im co mają robić, jak mają żyć, np teściowa.
Mnie szlag trafia jak ktoś próbuje na mnie wymusić określone zachowanie, co w doskonałej większości się nie udaje.
Bardzo lubię mieć przestrzeń tylko dla siebie. Taki bufor bezpieczeństwa, oaza spokoju.
Powiem więcej. Nie wyobrażam sobie, kiedyś w przyszłości pozbawienia mnie tej przestrzeni.
Czasami po prostu muszę się wyłączyć. Odciąć. Odpocząć. No i zostawić trochę miejsca na swoje zainteresowania poza pogodowe.
Wyobrażacie sobie, że ktoś nagle pojawia się w moim życiu i mówi mi, że od teraz spędzam z tą osobą 100 procent czasu ?
Ja nie. Tak się nie da po prostu. Muszę mieć trochę swobody. Inaczej było by zwyczajnie duszno i niezdrowo.
Jak można bez tego żyć ? Masa jest takich osób, a ja po prostu nie rozumiem jak tak można.
W sumie, jak tak się zastanowić, to burak jest taką osobą. No cóż…
W każdym bądź razie, podsumowując. Nie pozbędę się swojej przestrzeni. Za żadną cenę. Tak jest lepiej i dla mnie i dla innych. Mniejsze ryzyko, że ktoś nawinie mi się w kiepskim nastroju. No ale wtedy zawsze jest gorąca czekolada 😉